μεγάλη επιτυχία της επαγγελματικής: καθάρισε το νησί από τους κακομούτσουνους παραεμποράκους
Και μια που έθιξες αυτό το πολύ σημαντικό πρόβλημα sxedia mou, ξέρεις ποιο λέω εκείνο με τον Σισέ και τους σιντέδες και λοιπούς παραεμποράκους, είπα να πω κι εγώ ορισμένα πραγματάκια.
Η νέα διοίκηση της επαγγελματικής του νησιού μας είναι λέει, αποφασισμένη να πατάξει το παραεμπόριο. Και λέγοντας παραεμπόριο εννοεί βέβαια τους δυο τρεις Πακιστανούς που χτυπάνε αλύπητα τα συμφέροντα –εκτός των πολυεθνικών- και του ενός dvdάδικου και του ενός cdάδικου. Επίσης εννοούν κάτι περαστικούς γύφτους και κάτι περιστασιακούς που πουλάνε πότε κανένα εργαλείο, πότε κανένα τυρί.
Το τεράστιο πρόβλημα του παραεμπορίου στην Αίγινα λοιπόν είναι, το πολύ, καμιά δεκαριά άνθρωποι κι αυτοί όχι μαζεμένοι –ώστε να πεις ότι φτιάχνουν μια παρααγορά!
Οι βιτρινάτοι έμποροι, μέσω της νέας διοίκησης τους θέλουν να καθαρίσουν το νησί από τους κακομούτσουνους και έτσι –νομίζουν- θα ανοίξουν οι δουλειές τους, θα ρέει το χρήμα εύκολο και πολύ στις ταμειακές τους. Στις ταμειακές τους που είναι τεμπέλες σήμερα και θα παραμείνουν τεμπέλες ακόμα κι αν πλακώσει δουλειά πολύ. Οι βιτρινάτοι και η διοίκηση τους, τοποθετούν στις προτεραιότητες τους την απασχόληση της δημοτικής αστυνομίας – με τα κινητά στο χέρι για να ειδοποιήσουν άμεσα όποια παραεμπορική κίνηση στα ιερά χώματα της παραλίας και της Αφαίας. Σε εκείνα τα ιερά χώματα που όλοι κλέβουν την εφορία, δεν κόβουν αποδείξεις, φορτώνουν στις τιμές μέχρι και τα καύσιμα των πλοίων, καρφώνουν ο ένας τον άλλο και προσπαθεί ο ένας να κλείσει τον άλλο. Η εμπορική τους αλληλεγγύη εξαντλείται σε δημόσιες τοποθετήσεις και στις συνεδριάσεις της διοίκησης τους.
Είναι άραγε, η επόμενη κίνηση της επαγγελματικής να μπει παρέα με την δημοτική αστυνομία στα σπίτια εκείνων των ανθρώπων που πουλάνε ή παρέχουν υπηρεσίες μαύρες και να τους κλείσουν τη δουλίτσα την παράνομη; Ή αυτοί που δεν φαίνονται και είναι κατά κύριο λόγο Έλληνες φτωχοδιάβολοι και όχι μετανάστες δεν μας απασχολούν; Και τέλος πάντων, αν κάποιος είναι ρουφιάνος ας τιμήσει τον ρόλο του, σε όλα τα επίπεδα!
παρένθεση: Σκίζουν τα ρούχα τους, ρίχνουν στάχτη στα μαλλιά τους και θρηνούν οι έμποροι για το παραεμπόριο, σηκώνουν λάβαρα νομιμότητας και κινούν για τον ανένδοτο. Κι ύστερα γυρνάνε στα μαγαζιά τους και βρίζουν τον υπάλληλο που τον έχουν χωρίς ασφάλιση, με μεροκάματο – ξεροκόμματο. Θα μιλήσει η διοίκηση της επαγγελματικής για την παραεργασία; Θα κινηθεί με την ίδια προσήλωση ώστε κανένα μέλος της να μην απασχολεί μαύρα προσωπικό, να μην ευτελίζει την ανθρώπινη εργασία με μεροκάματα της φιλανθρωπίας; (φιλανθρωπία είναι ο διαχωρισμός του ανθρώπου από άνθρωπο τοποθετώντας τον έναν σε ανώτερο αξιακό επίπεδο από τον άλλο και προσδίδει μη ανθρώπινη ιδιότητα σε εκείνον που πράττει την φιλανθρωπία – έχετε δει πολλά ζώα να είναι φιλόζωα;). κλείνει η παρένθεση.
Το ότι το εμπόριο και οι επιχειρήσεις περνάνε δύσκολες στιγμές, δεν δικαιολογεί ούτε το κυνήγι μαγισσών που έχει εξαπλωθεί και δεν αφορά μόνο τους λαθρεμπόρους φτωχοδιαβόλους, ούτε η κρίση οδηγεί μαθηματικά και αναγκαστικά την μικρή επιχείρηση στην προσπάθεια να ενσωματώσει λογική πολυεθνικής.
Η κρίση κρύβει ευκαιρίες. Όχι πολλές. Δύο μόνο και πρέπει να διαλέξει ο καθένας αυτή που του ταιριάζει. Η μία ευκαιρία είναι η ευκαιρία του μαυραγορίτη της κατοχής: έχω «λάδι» το πουλάω όσο μου κατέβει, μαζεύω φράγκα και «τρώω» την περιουσία του κοσμάκη που θα αξιοποιήσω αργότερα.
Η άλλη ευκαιρία είναι η κρυφή ως σήμερα έννοια του ευδαιμονισμού: μοιράζομαι, αντιλαμβάνομαι το ανθρώπινο μέτρο, καθαρίζω την γκλάβα μου από τα περιττά φτιασίδια, βοηθάω και δέχομαι βοήθεια, επιβιώνω συλλογικά, ζω μαζί με τους ανθρώπους και όχι με την εικόνα τους, το περιτύλιγμα και τον ρόλο τους.
Και σ’ αυτό χωράνε και οι φτωχοδιάβολοι σιντέδες, τυράδες, και λοιποί που προσεχώς θα δούμε να αυξάνονται. Δεν αποκλείω την πιθανότητα να βγω κι εγώ, να πουλάω τσελεμεντέδες στα καφέ που κάθονται οι έμποροι και οι ματσωμένοι – οι φτωχομπινέδες δεν χρειάζονται τσελεμεντέδες, ας βρουν πρώτα ψωμί και μετά τα λέμε!
υγ. αγαπητή sxedia, δεν ξέρω πόσο μπερδεμένα ή αστεία τα βρίσκεις αυτά που λέω όμως αυτά είχα να πω για τώρα κι αυτά είπα. Τα υπόλοιπα, για τους ρόλους που επικρατούν των ανθρώπων, για την αυτοκριτική των εμπόρων που αναστέλλεται από την αδυναμία δράσης ενάντια στο «υπέρτατο κακό» της δημιουργίας του El Venizelos international,θα στα πω αργότερα μάλλον.
