Οχτώ Μαρτίου Δύο Χιλιάδες Δέκα στην Αίγινα
Posted by: sxedia in πολιτισμός και "πολιτισμός", τοπικά θέματα, χα Add commentsΗ ημέρα της γυναίκας εορτάζεται πολλαπλώς στην Αίγινα. Με λίγο κουλτούρα Χόλυγουντ για χαλάρωση από το Σύλλογο Γυναικών, με φαγητό (τι άλλο;) σε ταβέρνα και τέλος με θέαμα μόνο για γυναίκες από σκυλάδικο της περιοχής (ο άνδρας ως αντικείμενο είναι η άλλη απάντηση στην ανισότητα). Δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι άλλο. Αν εξαιρέσει κανείς τις αφίσες του ΚΚΕ στους δρόμους της πόλης μας, τίποτα δεν θυμίζει ότι η ημέρα της γυναίκας είναι ημέρα αγώνων. Αγώνων μέσα στο κίνημα κι έξω στην κοινωνία για την ανατροπή της πατριαρχίας, αγώνες για το σταμάτημα των βασανιστηρίων στις γυναίκες, αγώνας για το σταμάτημα της ιδιοκτησίας σε γυναίκες, αγώνες για την κοινωνική και πολιτική εξίσωση, αγώνες για το δικαίωμα στην αντισύλληψη…
Τίποτε δεν θυμίζει ότι η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας εγκρίθηκε το 1910 κατά τη Β’ Συνδιάσκεψη των Σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγη ως ημέρα πάλης των σοσιαλιστριών για τα γυναικεία αιτήματα, ενώ αργότερα υπήρξαν στο σοσιαλιστικό κίνημα διαφωνίες. Η ημερομηνία επανεμφανίστηκε στη δεκαετία του ’20. Γιορτάζεται συστηματικά από τα κόμματα της Γ’ Διεθνούς ως ημέρα κοινού αγώνα ανδρών και γυναικών για τα γυναικεία ζητήματα, αφιερωμένη στην πάλη κατά του «αστικού φεμινισμού». Στην Ελλάδα, από το Μεσοπόλεμο, το ΚΚΕ, υπενθύμιζε την ήμερα ως ημέρα πάλης για την χειραφέτηση της γυναίκας. Η 8η Μαρτίου πρωτοεμφανίστηκε το 1924: στον κομματικό Τύπο δημοσιεύτηκαν ανακοινώσεις των γυναικείων κομματικών οργάνων, προκηρύξεις μοιράστηκαν στις γειτονιές με αποτέλεσμα δύο συλλήψεις και στην αίθουσα των Εμποροϋπαλλήλων διοργανώθηκε μια κυριακάτικη συγκέντρωση προς τιμήν των εργατριών. Εκεί ψάλθηκε η Διεθνής και οι ομιλητές υπογράμμισαν την αναγκαιότητα της κοινής πάλης του γυναικείου με το ανδρικό προλεταριάτο και στιγμάτισαν τον «πλάνο φεμινισμό». Ακόμα και μέσα στην κατοχή, στον εμφύλιο και στη διάρκεια της μετεμφυλιακής Δεξιάς Τρομοκρατίας το ΚΚΕ με αφορμή την ίδια ημέρα πραγματοποιεί αναφορές και δράσεις για το Γυναικείο Ζήτημα συνδεδεμένες πάντα με την εκάστοτε συγκυρία. Το πανηγύρι ξεκίνησε από το 1977 όταν ΟΗΕ, κηρύσσει την 8η Μάρτη ως ημέρα των γυναικών ζητώντας από τις χώρες-μέλη να την εφαρμόσουν συνδέοντάς την με τις ιδιαίτερές τους, εθνικές παραδόσεις. Ήταν η πιο φαιδρή οικειοποίηση της ημέρας από τον Διεθνή μηχανισμό της Καπιταλιστικής Τάξης Πραγμάτων. Από τότε πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι με τις φεμινιστικές οργανώσεις να ασκούν κριτική στον επετειακό, ρηχό και επιφανειακό λόγο, των πανηγυριών που ακολούθησαν.
Έτσι, σε μια γωνιά του πλανήτη που είναι γνωστή για το κελυφωτό της φιστίκι, το πανηγύρι της ημέρας της γυναίκας μπορεί να σημαίνει μια ανάλαφρη ταινία, ένα καλό φαγοπότι και λίγο σεξ θέαμα για τις καημενούλες.