Η σχολή ευζωίας στην Αίγινα
Posted by: sxedia in πολιτισμός και "πολιτισμός", τοπικά θέματα Add commentsΜερικές, κυρίως, παραθερίστριες ή μέτοικοι, δεν αρκούνται στο να απολαμβάνουν τη σχόλη τους αλλά φροντίζουν να το επενδύουν και σε κοινωνικό επίπεδο. Αρθρογραφούν στις τοπικές φυλλάδες επιδεικνύοντας τα ταξίδια τους, το βιοτικό τους επίπεδο, σε ξεναγούν στο σαλόνι τους, στους κήπους τους, στις ιδιαίτερές τους ασχολίες, γεμίζοντας έντυπες και ηλεκτρονικές σελίδες. Είναι αλήθεια ότι από μόνη της η ευζωία δεν θα μπορούσε να υπάρχει και, εφόσον δεν προκαλεί (δυστυχώς), δεν έχει παρά να διεκδικήσει το χώρο της και στο κοινωνικό επίπεδο, δημιουργώντας τη σχολή της αεί σχόλης. Η περίφημη νέα τοπική ταυτότητα της Αίγινας συμπεριλαμβάνει ολοένα και περισσότερο από δαύτους-δαύτες, εφόσον δεν μπουκάρουν στα τοπικά ζητήματα και μπορούν να αφουγκράζονται τους πόθους και τους καημούς των μεγάλων συγγραφέων και καλλιτεχνών στην Αίγινα, οι οποίοι δεν πραγματοποίησαν την παραμικρή σύγκρουση για τις αδικίες που έβλεπαν στο νησί. Αγίασαν τη φτώχεια του νησιού, εμπνεύστηκαν από αυτήν. Η Αίγινα δεν ήταν παρά το ησυχαστήριό τους ακόμα και σε καιρούς εξαιρετικά δύσκολους, όπως η κατοχή 42-44 (Ν. Καζαντζάκης, Ι. Περσάκη κλπ.).
Έτσι, βλέπεις τους και τις, κατά φαντασία, απογόνους όλων αυτών, με ύφος πολλών καρδιναλίων να εξηγούν το πόσο κακό κάνει στην Αίγινα η δόμηση(οι ίδιοι έχουν χτίσει το δικό τους σπίτι), το πόσο κακό κάνει στη Αίγινα ο τουρισμός (οι γράφοντες εξαιρούνται) και τέλος πάντων «πλάκωσε πολύς κόσμος»! (ποτέ δεν εννοούμε εαυτούς). Από την άλλη κάθε ταξίδι τους θεωρείται γεγονός. Αντίγραφα της Μάγιας Τσόκλη που καθιέρωσε το «τρώμε, πολιτισμός, αγοράζουμε», παριστάνουν τους περιηγητές γράφοντας πράγματα που μπορεί να τα βρει κανείς με μια απλή διαδικτυακή αναζήτηση.
Ποιος άραγε είναι ο αδήλωτος στόχος; Είναι η συμβολή σε έναν ιδεολογικό πόλεμο με όπλα την αποθέωση του τίποτα και την επιμελή απόκρυψη των πραγματικών προβλημάτων που είναι οι τεράστιες ταξικές και κοινωνικές ανισότητες.
Αυτά, για να μην νομίζει η Άβετ ότι ο αγώνας της για την κυριαρχία του Τίποτα στη ζωή μας, έχει πάει χαμένος.