Ο λόγος για τον οποίο δημιουργήθηκε αυτή η ιστοσελίδα είναι η συμβολή-έστω και μ ‘αυτόν τον περιορισμένο τρόπο-σ’ ένα δημόσιο διάλογο, με την επανεισαγωγή μιας ελευθεριακής ανάλυσης στα κοινά και ταυτόχρονα η προβολή ζητημάτων που βρίσκονται στα αζήτητα.  Η ελευθεριακή επιθεώρηση «σχεδία στ ‘ανοιχτά της Αίγινας», στα 6 τεύχη της (τα τρία πρώτα με την ευθύνη της Πρωτοβουλίας Πολιτών Αίγινας) είχε κάνει μια ανάλογη προσπάθεια να αποτελέσει ένα λόγο που θα ξεκινάει από το τοπικό και θα προσεγγίζει το οικουμενικό, όπως και το ανάποδο, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα τη σημασία της κριτικής στις ανισότητες, τόσο σε οικονομικό όσο και κοινωνικό-πολιτικό επίπεδο. Έτσι, ένα δημόσιο, ελευθεριακό, ηλεκτρονικό αρχείο πληροφόρησης, ανάλυσης, τεκμηρίωσης είναι ίσως αναγκαίο για ανθρώπους που προβληματίζονται, σκέφτονται, και δρουν στα πεδία της ταξικής, κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης. Όπως μπορεί καθεμιά και καθένας να αντιληφθεί, η ιστοσελίδα δεν έχει στόχο την επικοινωνία ή τη δράση. Δεν θα μπορούσε καμιά ιστοσελίδα ή έντυπο με την παραπάνω εξισωτική προβληματική να αποτελεί πεδίο (ούτε ως υποκατάστατο)  δράσης και επικοινωνίας. Τα παραπάνω πραγματοποιούνται πρόσωπο με πρόσωπο και κάτω από προσπάθειες για διαδικασίες ισότητας και καλλιέργειας των αξιών της μοιρασιάς, της αλληλεγγύης, της φιλίας, της απλότητας και της ανιδιοτέλειας. Στα σύγχρονο ταξικό κόσμο της συσσώρευσης, του γοήτρου, της κατανάλωσης, της εξουσιοφρένειας και των ψευδαισθήσεων της ευμάρειας, τμήμα του οποίου ζούμε και στο «φως της Αίγινας», μπορεί να σχηματίζεται ένας λόγος που

όχι μόνο αντιλέγει

στα δωρεάν σκουπίδια των τοπικών εντύπων …

στην ταξική βία των τοπικών αφεντικών και επιχειρηματιών …

στη λεηλασία του νησιού από την ανάπτυξη με την προσδοκία της βόλεψης που δεν έρχεται …

στην υποεκπαίδευση και στον κοινωνικό αποκλεισμό του-κάθε-διαφορετικού …

στην εμπορευματοποίηση της υγείας, της εκπαίδευσης, των μεταφορών, και κάθε άλλης κοινωνικής ανάγκης …

στην κάθε τοπική, εθνική, ευρωπαϊκή, οικουμενική αρχή …

στον ανώδυνο, αγοραίο κοσμοπολιτισμό της καταναλωτικής κουλτούρας και του εμπορεύματος …

στη χυδαιότητα του παραγοντισμού και στην εθελοδουλία …

στην αθλιότητα του καθωσπρεπισμού και της υποκρισίας «με το σταυρό στο χέρι» …

στις ανώδυνες «εναλλακτικές» δράσεις των χορτάτων και χορτασμένων και των ΜΚΟ,

αλλά και προτείνει

τρόπους ισότητας στην επικοινωνία …

τρόπους κοινωνικής επιβίωσης …

αυτόνομες κοινότητες αγώνα και καθημερινής διεκδίκησης …

την τέχνη ως κοινοτοπία της καθημερινότητας …

την οικονομία ως «τα του οίκου νέμω» …

την ισότητα, την αλληλεγγύη και την κοινωνική δικαιοσύνη ως όρους της ατομικής και κοινωνικής ύπαρξης.

 

 

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: sxedia@espiv.net